اقتصاد در عطش

بحران آب، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین تهدیدهای اقتصادی قرن ۲۱ تنها از طریق اصلاح قیمت‌گذاری، توسعه فناوری‌های بهره‌ور، اصلاح حکمرانی و هم‌راستاسازی سیاست‌های آب، انرژی و کشاورزی قابل مدیریت و مهار است.

به گزارش تابناک توسعه فیدار، آب، یکی از اصلی‌ترین نهاده‌های تولید در اقتصاد است و کمبود آن می‌تواند آثار گسترده‌ای بر تمامی بخش‌های اقتصادی و اجتماعی بگذارد. بحران جهانی آب دیگر صرفاً یک مسئله زیست‌محیطی یا منطقه‌ای نیست، بلکه به یکی از مهم‌ترین تهدیدهای اقتصادی قرن ۲۱ تبدیل شده است.

بر اساس گزارش کمیسیون جهانی اقتصاد آب، بحران آب تا سال ۲۰۵۰ ممکن است باعث افت ۶ تا ۸ درصدی در تولید ناخالص داخلی جهانی شود. این موضوع به‌ویژه در کشورهایی که اقتصادشان بر کشاورزی و صنایع پرمصرف آب استوار است، نمود بیشتری خواهد داشت. بر این اساس پیش بینی می‌شود که کشورهای در حال توسعه آسیایی، آفریقایی و خاورمیانه‌ای بیشترین ضربه را از این بحران خواهند خورد. در این کشورها، بیش از ۶۰ نیروی کار به بخش‌هایی وابسته‌اند که مستقیماً از منابع آبی استفاده می‌کنند. بانک مرکزی اروپا نیز در گزارش اخیر خود هشدار داده که خشکسالی می‌تواند تا ۱۵ درصد از تولید ناخالص حوزه یورو را به‌ویژه در بخش کشاورزی، انرژی و تولید صنعتی کاهش دهد. به طور کلی بحران آب از کانال‌های متعددی بر اقتصاد کشورها اثرگذار است:

اختلال در زنجیره تأمین جهانی: کمبود آب به کاهش تولید محصولات کشاورزی و مواد اولیه مانند پنبه، قهوه، آووکادو، برنج و گندم منجر می‌شود که پایه زنجیره تأمین بسیاری از کالاهای مصرفی در دنیاست. به عنوان مثال در سال‌های اخیر، بحران آبی در جنوب اسپانیا باعث کاهش شدید تولید آووکادو شد که قیمت جهانی این محصول را افزایش داد و به تورم مواد غذایی دامن زد. صنایع وابسته به آب مانند پوشاک، دارو، معدن و فرآوری فلزات نیز با کاهش تولید، افزایش هزینه و کاهش صادرات مواجه می‌شوند.

افزایش فشارهای تورمی جهانی:کاهش عرضه محصولات غذایی به‌دلیل خشکسالی، به افزایش قیمت مواد غذایی و تورم جهانی منجر شده است. بحران آب از این مسیر، نقش مهمی در بی‌ثباتی اقتصاد خانوارها در کشورهای مختلف ایفا می‌کند. تجربه هند در خشکسالی ۲۰۱۳ نشان داد که یک فصل خشکسالی می‌تواند موجب افزایش بیش از ۲۰ درصد قیمت غذا و بروز بحران‌های اجتماعی-اقتصادی گسترده شود.

کاهش سرمایه‌گذاری و افزایش ریسک در بازارهای جهانی : سرمایه‌گذاران بین‌المللی به‌دلیل افزایش ریسک‌های مرتبط با خشکسالی، تغییر اقلیم و امنیت منابع آب، تمایل کمتری به سرمایه‌گذاری در مناطق آسیب‌پذیر نشان می‌دهند. همچنین برخی شرکت‌های بزرگ هشدار داده‌اند که کاهش منابع آبی، مستقیماً بر تولید آن‌ها تأثیر می‌گذارد و می‌تواند ارزش بازار آن‌ها را کاهش دهد.

منبع؛ جهان صنعت نیوز